SAILAJA NANISETTI
నిర్బంధం
సంతోషం
ఇంట్లో ప్రతి మూలా
కదులుతూ కిలకిలా
నవ్వుతూంది ఇలా
నువ్వంతా నేనే!
నేనంతా నువ్వే !!
మట్టిపిడతలో
కాసుల గలగల.. !
వెచ్చటి హృదిపై
జారుతున్న వాన చినుకుల్లా .. !!
ఓ మలయ వీచికా..
ఎవ్వరిదీ అనంత విశ్వం?
పిపీలికాన్ని సైతం రక్షించే ఈ అఖండ బ్రహ్మాండం
రక్ష నీకూ నాకూ !!
పురాతన బంధం ఈ గృహానికి ఆ గవాక్షం
వీధిలో వినబడే పాదాల సవ్వడి
మనస్సున నాటిన కవితా బాణం
గగనాన గరుడిడి ఘీంకారం ..
ఈ నిర్బంధ నిరాశ్రయులికి
కలిగించమంటుంది ఉపశమనం
బంధాల, అనుబంధాల ఆనందాల సంకెళ్ళలో
బిగిసిన ఆత్మచైతన్యం
వాస్తవం ఇంకా క్రోసెడు దూరం

No comments:
Post a Comment